Gizemli sokakları vardı aklının ardında saklı. Dünya ve ötesine dair bilge sırları vardı. Yüzündeki her bir çizgi ayrı bir hayat hikayeainden ibaretti.Aynayı eline verip şu çizginin hikayesi ne? diye sorunca destanlar dökerdi.

Sonra öğrenecektim kelimesi kelimesine tüm cümlelerinin doğru olduğunu ve hiçbir yalanın karışmadığını.

-Mavişim,açtın mı kalbini dinliyor mu beni?

-Kulağını mı demek istedin Fazıl dede…

-Hayır mavişim, hayır… Kulağınla duyduğunu unutursun. Kalbinle duyduğunu asla.Bir de kulak yanıltabilir insanı ama kalbinle dinlersen hiçbir zaman unutmazsın. Kulağınla duyduğun kelimeyi anlamasan bile kalbin duyduğu sesin tonundan, kelimenin altındaki manayı ayırt etneni sağlar. Yani hakikati görmeni sağlar.
Hatta bazen öyle bir an gelirki karşında konuşan dilin sahibi bile kendi hakikatinin farkında değildir, inkârdadır, sen ondan önce duyar, o fark etmeden çok önce fark edersin. Ya da kimi zaman kişiler yalana sığınıyor yalanı yaşamayı tercih edip doğru söylemiyordur.

Tebbessüm ederek;

-Kalp nasıl duysun Fazıl dede?demiştim.

Şevkatli gözlerle kısa bir süre beni süzmüş ve saçımı okşamıştı.

-Duyar kızım. Kulak bedene aittir, kalp deyince kan pompalayan motordan söz etmiyorum. Ruhundan söz ediyorum. Üzüldüğünde ne hissediyorsun?

-İçim acıyor sanki. Midem yanıyor gibi içim buruluyor.

-İşte o acı varya o ruhun,ruhlarımız bizim kalbimiz. Bunu ayırt etmeyi öğrenemeyenler hep kör kalır hakikate.Kendine…

-Gerçekliğimiz içimizde yani,  bu beden elbise gibi mi?

-Afferim benim akıllı kızıma. Şimdi açtın mı kalbini?

-Açtım Fazıl dede. O halde bundan sonra duyacaklarının ve göreceklerinin azabını miras bırakıyorum sana. Canın yanacak ama hep dik kalacaksın hayatta. Çünkü seni bekleyen başka bir hakikatin farkında olacaksın. Ve ne yaşarsan yaşa içindeki umut, neşeni hep yaşatacak. Bazen, canın yandıkça bu mirastan şüpheye düşeceksin. Bazen sesini başkalarının kalbine duyurup uyandırmaya çalışacaksın biliyorum. Ben de denedim zamanında.
Fakat, yaşayan ölülerden olan  iki ayaklı sürüngenlerin azabını görüp duydukça sana bıraktığım miras için şükredeceksin.

-Tüm kalbimle dinleyeceğim Fazıl dede.
.
.
Kalbiyle duyanlara selam olsun.